Logo Logo
حضرت زهرا (س) در خانه همسر
حضرت زهرا (س) در خانه همسر

حضرت زهرا (س) در خانه همسر

زهرا (س) در خانه همسر

زمانى كه على(ع) فاطمه زهرا(س) را به عقد خود درآورد، رسول خدا(ص)به او فرمود: على جان! در جستجوى خانه اى براى خود باش . حضرت به جستجو پرداخت و با اندكى تأخير از گفته رسول خدا(ص)خانه اى تدارك ديد و مراسم ازدواج خود با فاطمه(س) را در آن برگزار كرد.

روزى پيامبر اكرم(ص) نزد دخترش آمد و فرمود: فاطمه جان! مى خواهم شما را به منزل خودم انتقال دهم . فاطمه به رسول خدا(ص)عرضه داشت: پدر جان! با حارثة بن نعمان گفت و گو فرما تا يكى از خانه هاى خود را در اختيار ما قرار دهد . رسول خدا(ص)فرمود: حارثه آن قدر ما را در منزل خود جاى داده كه از او شرم دارم . اين خبر به حارثه رسيد، خدمت پيامبر آمد و عرضه داشت: اى رسول خدا! به من خبر رسيده كه آن جناب قصد دارد فاطمه را به منزل خود منتقل گرداند، خانه هاى من كه نزديك ترين خانه هاى بنى نجّار به شما هستند، در اختيار شماست، من خود و آن چه دارم از خدا و رسول اوست، اى رسول خدا(ص)به خدا سوگند! مالى كه از من مى ستانى، از آن چه برايم باقى مى نهى، دوست داشتنى تر است، رسول اكرم(ص) فرمود: راست گفتى خداوند به تو خير و بركت عنايت فرمايد . و بدين ترتيب، رسول خدا(ص)فاطمه را به خانه حارثه منتقل ساخت.
[1]

فاطمه زهرا(س) به خانه شوهر انتقال يافت، وى از خانه رسالت و نبوّت به

خانه امامت و ولايت منتقل گرديد، آن مخدّره در فضايى آكنده از قداست و پاكى زندگى مى كرد كه عظمتِ زهد و بى رغبتى به دنيا و ساده زيستى، بر آن فضا حاكم بود و زهراى مرضيّه در امور دنيوى و اخروى، شوهرش را يارى مى داد.

على(ع) فاطمه زهرا(س) را آن گونه كه شايسته مقام وى بود احترام مى نهاد، نه تنها بدين سبب كه همسر وى بود بلكه بدين جهت كه محبوب ترين آفريدگانِ خدا نسبت به رسول خدا(ص) و بانوى بانوان جهانيان تلقّى مى شد و نور او از پيامبر و وجود مقدسش مجموعه فضايل و ارزش ها به شمار مى آمد.

مدت اقامت امام على و حضرت زهرا(س) در خانه حارثة بن نعمان دقيقاً مشخص نيست ولى آن چه مسلّم است رسول خدا(ص)براى فاطمه خانه اى متّصل به مسجد خويش بنا نمود كه مانند ساير خانه هاى همسرانش به مسجد راه داشت و زهراى بتول به خانه جديدى كه متصل به خانه خدا و رسول او بود، منتقل گرديد.

پيامبر(ص) اين نهال مقدس نَبَوى را بدون مراقبت رها نكرد و با رهنمودها و توجّهات خويش از او نگاهدارى مى كرد، اين زن و شوهر در سايه پر بركت رسول اكرم(ص) و حمايت آن بزرگوار مى زيستند، پيامبر پس از ازدواج زهرا(س) علاقه و محبّت و پند و سفارش هايى كه بدو ارزانى داشت، به هيچ كس ابراز نكرد و معناى زندگى را به آن مخدّره آموخت و برايش فاش ساخت كه اساس و پايه زندگى را، انسانيت تشكيل مى دهد و سعادت و خوشبختى زناشويى، اگر بر اخلاق پسنديده و ارزش هاى اسلامى استوار باشد، از مال و دارايى و كاخ و زيب و زيور و اسباب و اثاثيه گرانبها و تجمّلات، برتر و بالاتر است.

آرى، فاطمه زهرا(س) در سايه حمايت همسر خويش خوشبخت و شادمان زندگى مى كند و ساده زيستى و بى تكلّفى در زندگى، از او فاصله نمى گيرد، او بانوى نمونه، همسر على، دلاور مرد اسلام و وزير، و نخستين مشاور رسول اكرم(ص) و پرچم دار پيروزى و جهاد است. بنا بر اين، زهرا مى بايست در خور چنين مسئوليتِ بزرگى باشد و همان گونه كه مادرش خديجه در جهاد و مبارازاتِ رسول خدا(ص) شركت داشت و بر ناملايمات زندگى و دشوارى هاى راه رسالت و دعوت پيامبر بزرگ اسلام، صبر و شكيبايى داشت، او نيز نسبت به على همان گونه باشد.

فاطمه زهرا(س) به حق، شايستگى مسئوليتى را كه خداوند برايش برگزيده بود، دارا و شايسته ترين الگوى مرد مسلمان مكتبى و برجسته ترين سُمبل زن مسلمان تلقّى مى شد.

منابع و مآخذ:


[1]. طبقات ابن سعد 8 / 22 .